رژۀ لباسها!

پيش‌نوشت: دو هفته چيزي ننوشتم، شرمنده؛ ولي اين هفته ديگر با دست پر آمده‌ام.

المپيك هم افتتاح شد. كاري به هيچيك از وجوه آن نداريم و از آنجايي كه سون‌بال معمولا از ديد ديگري به قضايا مي‌پردازد، اين بار مي‌خواهم با ترجمۀ يك مقاله از وبگاه ياهو اسپرت در خدمت شما باشم.

 

پيش از آغاز سخن، بايد يك نكته را يادآور شوم: يكي از جالبترين بخشهاي مراسم افتتاحيه – از نظر من – هنگاميست كه نمايندگان ورزش تقريبا تمام كشورهاي جهان در يك ورزشگاه گرد هم مي‌آيند و هر يك مي‌كوشند، بهترين چهره را از فرهنگ خود به نمايش گذارند.

مي‌رويم سر اصل مطلب (!) كه اگر موافقيد، آنرا در “ادامه” بررسي خواهيم كرد.

وبگاه ياهو، از كشور آمريكا مديريت مي‌شود؛ پس انتخاب عكس كاروان ورزشي اين كشور بعنوان اولين عكس، چندان هم بعيد بنظر نمي‌رسد:

 

تصوير 1 از 11

گروه آمريكا سعي داشت از تركيبي زنده [!!!] برخوردار باشد، با كت ملوانان و كلاه گرد پشمي.

 

 

 

تصوير 2 از 11

آنشب لباس بريتانياييها تقريبا بهترين بود، با لباسي مانند ملوانان [منظور سايت ياهو را از اين واژه نفهميدم!]، ژاكت و كمربندي كه با هم جور و هر دو سفيد بودند.

تصوير 3 از 11

لباس استرالياييها از صندلهايي راحت و البته رسمي تشكيل شده بود.

تصوير 4 از 11

پوشاك تيم ورزشي سوييس آدم را ياد بازيكنان اسكيتبورد (اسكيتبوردرها) مي‌انداخت!

تصوير 5 از 11

مرد اسپانيايي سرتاسر قرمز بود، انگار چراغ قرمز سر چهارراه! آنها از رنگي بهره مي‌بردند كه با ميانگين دماي كشورشان – البته در قياس با ساير اروپا – برابري مي‌كرد.

تصوير 6 از 11

لباس فرانسويها نيز – با در نظر گرفتن رنگ پرچمشان – در نوع خود جالب بود!

تصوير 7 از 11

نمايندۀ گرجستان، لباسي سرد و تمام سفيد را بر تن داشت.

تصوير 8 از 11

آرژانتينيها را هم كه انگار فقط تركيبي از سفيد و آبي كمرنگ، راضي مي‌كند!

تصوير 9 از 11

ايتالياييها خيلي سنگين پوشيده بودند: يك كت ملايم با يك شلوار شش-جيبي ساده.

تصوير 10 از 11

دو رنگ سفيد و خاكستري، خيلي ويژه در لباس آلمانها به هم گره خورده بودند. اما آن توپ واترپلوي بريده شده بر سرشان (كه ما بهش مي‌گيم: كلاه) چندان رسمي به نظر نمي‌رسيد.

تصوير 11 از 11

رنگ نارنجي كراوات هلنديها هم آنقدر به كت شلوار خاكستري‌شان بي‌ربط بود كه انگار اين دو، يكديگر را قطع مي‌كردند، با اينحال تركيب رنگ آنها بدك نبود.

—

پي‌نوشت:

1. شما مي‌توانيد با رفتن به نشاني عكسها، آنها را در اندازه‌هاي اصلي‌شان مشاهده نماييد.

2. من كه خواب بودم و نفهميدم اصلا چي شد و مراسم چجوري گذشت. (يه جوري گفتم انگار تو استاديوم بوده‌ام، نه؟!) ولي بعدش به لطف اخبار و همچنين خبرنگار اعزامي واحد مركزي خبر، يه چيزايي فهميدم.

3. ولي خودمونيم، لباس و تركيب رنگ نمايندگان كشورمان از همۀ اينها زيباتر بود، زيرا نكته‌اي بارز در آن ديده مي‌شد: زيباترين تركيب رنگ، بيشترين ارتباط با رنگهاي موجود در پرچم (اينهايي كه سايت ياهو ليست كرده بود را نگاه كنيد، فقط دو تاي اول و آنهم يه ذره، به پرچمشان مربوط مي‌شدند. بي‌ربط‌ترينها، هلند و استراليا بودند)؛ بيشترين سادگي، در عين حال نهايت زيبايي (در لباس ايرانيها هيچيك از آن ابزارآلات اضافي (!) – مانند كلاه كابويي و نمادهاي عجيب و غريب روي پيراهن ديده نمي‌شد، اما شايد صد مرتبه هم از آنها زيباتر بود و اين همان چيزيست كه آنرا “هنر طراحي” مي‌نامند)؛ بيشترين انرژي و حرارت، با استفاده از آرامترين رنگ. معلوم است آن رنگ سبز، با دقت تمام انتخاب شده. خيلي خاص بود، رنگي كه نماد همۀ خوبيها و زيباييهاي كشور عزيزمان، جمهوري اسلامي ايران است. واقعا بايد به اين طراحيِ قشنگ، آفرين گفت.

بابك، دوشنبه 1387/05/21

با تنها يك كليك، تازه‌ترين نوشتارهاي من را هر كجا خواستيد، ببينيد!